Γράφει η Ράνια Κατσιγιάννη, μέλος Ε.Ο.Σ. Αγρινίου 

Στις 13-14 Δεκεμβρίου  πραγματοποιήθηκε η τελευταία εκδρομή του συλλόγου για το 2014 στο τέταρτο ψηλότερο βουνό της Πελοποννήσου, τον Ερύμανθο, γνωστό από τον άθλο του Ηρακλή και τον μύθο της Μεγάλης και της Μικρής Άρκτου.

Στην εκδρομή συμμετείχαν 28 μέλη και φίλοι του συλλόγου. Το Σάββατο διανυκτερεύσαμε στον μικρό οικισμό της Τσαπουρνιάς, οι περισσότεροι σε παραδοσιακό ξενώνα και λίγοι τολμηροί σε σκηνές.

Το πρωί της Κυριακής ξεκινήσαμε από τον οικισμό που βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρων με σκοπό να ανέβουμε στην ψηλότερη κορυφή του βουνού, τον Ωλενό, ακολουθώντας το σηματοδοτημένο μονοπάτι που διασχίζει ένα πυκνό ελατοδάσος που αποτελεί προστατευμένη περιοχή Natura 2000.

Ακολουθούμε την τραβέρσα που μας οδηγεί στο οροπέδιο του Ωλoνού, και βλέπουμε τις κορυφές του Προφήτη Ηλία , του Ωλενού και του Μουγγίλα. Κάποια από τα μέλη της ομάδας αποφασίζουν να μην ανέβουν το τελευταίο απότομο κομμάτι ως την κορυφή , καθώς η παρουσία  χιονιού σε  συνδυασμό με τη μεγάλη κλίση το κάνει εξαιρετικά απαιτητικό. Οι υπόλοιποι 18 σε μια ώρα θα βρισκόμαστε σε υψόμετρο 2.224 μέτρων και στην κυριολεξία πάνω από τα σύννεφα. Ο καιρός εξαιρετικός μας σύμμαχος, αν και μέσα Δεκέμβρη και  απολαμβάνουμε χάρη στην εξαιρετικά διαυγή ατμόσφαιρα ένα πανοραμικό θέαμα των γύρω βουνών.

Η παραμονή στην κορυφή  θα είναι σύντομη εξαιτίας του περιορισμένου χρόνου και κατηφορίζουμε με μεγάλη προσοχή την απότομη πλαγιά.

Ακολουθώντας έναν πιο σύντομο δρόμο  φτάνουμε στην Τσαπουρνιά λίγο πριν πέσει το σκοτάδι. Εκεί όλη η ομάδα θα συναντηθεί, ακολουθεί σύντομη ξεκούραση  και παίρνουμε τον δρόμο του γυρισμού.

Στο ταξίδι κάνουμε έναν σύντομο απολογισμό των ορειβατικών εμπειριών της χρονιάς που μας αποχαιρετά.

Φωτογραφίες του Αγγελου Χριστοδουλάκη:

View the embedded image gallery online at:
http://eosagriniou.gr/anabaseis/anav-2014#sigProGalleria6cab9b95ff

Το διήμερο 5 και 6 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η εκδρομή του συλλόγου στην Βάλλια Κάλντα.

Δέκα ορειβάτες ξεκίνησαν από το  Μαυροβούνι το Σάββατο απόγευμα και έφτασαν και διανυκτέρευσαν στις λίμνες Φλέγγας. Την Κυριακή ανέβηκαν στην  Κορυφή Φλέγγα και διασχίζοντας το αρκουδόρεμα κατέληξαν στο πανέμορφο χωριό Βοβούσα.

φωτογραφίες από την εκδρομή του Αγγελου Χριστοδουλάκη και Σούλας Σαλτάνη:

View the embedded image gallery online at:
http://eosagriniou.gr/anabaseis/anav-2014#sigProGalleria13336f04b2

Με απόλυτη επιτυχία διοργανώθηκε για 8η χρονιά παιδικό camp στο καταφύγιο Παναιτωλικού από τον ΕΟΣ Αγρίνιου. Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια ήταν ότι εφέτος η κατασκήνωση είχε πενθήμερη διάρκεια και συγκεκριμένα από την Τετάρτη 25 μέχρι και την Κυριακή 29 Ιουνίου.

IMG 6303Πολύ καλή η συμμετοχή των παιδιών, τα οποία φιλοξενήθηκαν στο Καταφύγιο του Παναιτωλικού και γνώρισαν από κοντά την φύση,  συμμετείχαν σε  ενδιαφέρουσες δραστηριότητες όπως κυνήγι χαμένου θησαυρού (μάθημα προσανατολισμού στο δάσος), αναρρίχηση στην πίστα, μαθήματα τοξοβολίας, κατασκήνωση με σκηνές, ανάβαση στην κορυφή Κόκα και από ορισμένα παιδιά ανάβαση και στην επόμενη κορυφή Βγένα του Παναιτωλικού και φυσικά πολύ παιχνίδι!!!

Σε όλες τις δραστηριότητες τα παιδιά συνοδεύονταν από έμπειρους ορειβάτες-μέλη του συλλόγου μας, οι οποίοι πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά και τους οποίους τους ευχαριστούμε.

Οι φωτογραφίες ειναι των: Γιώργου Καρδαρά, Σόνιας Λειβαδίτη, Δημήτρη Σαρρή και παιδιών που συμμετείχαν.

View the embedded image gallery online at:
http://eosagriniou.gr/anabaseis/anav-2014#sigProGalleria4807617fca

Γράφει η Γεωργία Κασόλα

Ακόμη ένα ταξίδι με τον ΕΟΣ Αγρινίου. Αυτή την φορά στο Φαράγγι του Κάκκαβου στην Ορεινή Ναυπακτία. Το πρωί της Κυριακής στις 22 του Ιούνη 2014 ξεκινάmε να ζήσουμε μια ακόμη μοναδική ορειβατική περιπέτεια με αρχηγό τον Τέλη Κάκκο και τον Δημήτρη Γκούρλια στα οργανωτικά.

IMGP1100-2 900x600

Κατά τις 10 φθάνουμε στην Ανω Χώρα. Η  Άνω Χώρα Ναυπακτίας είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.050 μέτρων, γεγονός που την καθιστά ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Ελλάδας.Η πορεία προς το Φαράγγι και το χωριό Αμπελακιώτισσα, ο τελικός μας προορισμός έχει ξεκινήσει. Το πρώτο κομμάτι της πορείας μέχρι να συναντήσουμε τον αγροτικό δρόμο για να φτάσουμε μέχρι την ρεματιά περιλαμβάνει πυκνή βλάστηση από δέντρα, πολύχρωμα αγριολούλουδα, ρίγανη, αγριοκερασιές και οι μυρωδιές της εξοχής υπέροχες. Ο αγροτικός δρόμος είναι μπροστά μας και η στάση για μια ανάσα και ανασυγκρότηση δυνάμεων απαραίτητη.

   Συνεχίζουμε με τον ήλιο να είναι αρκετά καυτός αλλά το δροσερό αεράκι λόγω του υψομέτρου να μας ξεκουράζει. Γύρω μας  ορθώνονται τα βουνά της Ορεινής Ναυπακτίας με τα έλατα κι εμείς με φωτογραφικές μηχανές και κινητά να απαθανατίζουμε ότι μας τραβάει την προσοχή. Η ρεματιά είναι μπροστά μας και ο τετράποδος συνορειβάτης μας κάνει μια μικρή βουτιά για να δροσιστεί. Η ανοδική μας πορεία περιλαμβάνει εντυπωσιακή βλάστηση μέσα σε οξιές, έλατα, πολλές αγριοφραουλιές που αποτέλεσαν ένα γευστικό ορεκτικό για αρκετούς από μας. Είναι όλα τόσο όμορφα. Το τοψωτό, πέτρινο γεφύρι το οποίο έχει χτιστεί τουλάχιστον πριν 200 χρόνια είναι μπροστά μας. Το φαράγγι του Κάκκαβου και απ τις δυο πλευρές ορατό. Μια στάση για αναμνηστική φωτογραφία απ όλα τα μέλη και  ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα για φαί και νερό.

    Μετά η πορεία περιλαμβάνει ανάβαση σε πετρώδες έδαφος και με λιγότερη βλάστηση. Κατά μήκος της διαδρομής το φαράγγι και ο ήχος του νερού να μας κάνουν συντροφιά. Λίγο ακόμη και φτάνουμε στην σκιά των πλατανιών. Η διαδρομή μας φτάνει σχεδόν προς το τέλος της και μετά από 20 λεπτά πορείας τα πρώτα σπίτια της Αμπελακιώτισσας κάνουν την εμφάνιση τους. Το επόμενο βήμα είναι στάση για μπύρα και μπόλικο νερό. Στην Αμπελακιώτισα συναντήσαμε και  μέλη του ΕΟΣ Μεσολογγίου, που έκαναν νωρίτερα την ίδια διαδρομή. 

Φωτογραφίες: Πάνος Καλτσάς 

View the embedded image gallery online at:
http://eosagriniou.gr/anabaseis/anav-2014#sigProGalleria27e75072a0

Γράφουν:Ράνια Κατσιγιάννη – Βασίλης Θεοδώρου

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγρινίου πραγματοποίησε εκδρομή στον Βόρα (Καϊμακτσαλάν) και τα λουτρά Πόζαρ.

Νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής σαράντα μέλη και φίλοι του συλλόγου αναχωρήσαμε από το Αγρίνιο με προορισμό το Λουτράκι Αριδαίας, όπου φτάσαμε αργά το βράδυ.

Σάββατο πρωί επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και κατευθυνθήκαμε στο χιονοδρομικό κέντρο του βουνού. Από κει, με τον παγωμένο βοριά να μας τονίζει ότι βρισκόμαστε στα 2.000 περίπου μέτρα, ακολουθώντας τις κολόνες του τελεφερίκ και ατενίζοντας τη λίμνη Βεγορίτιδα, ξεκινήσαμε για την τρίτη ψηλότερη ελληνική κορφή. Στις διάσπαρτες , λιγοστές χιονούρες που είχαν απομείνει καθρεφτίζονταν οι πανέμορφοι μοβ κρόκοι και τα άλλα λουλούδια του αλπικού τοπίου, απολαμβάνοντας τη λιακάδα, γνωρίζοντας καλά ότι δεν τους μένει πολύς χρόνος μέχρι την επόμενη χιονόπτωση. Μετά από πορεία μιάμισης ώρας φτάσαμε στα 2.524 μέτρα.

Ποτισμένη με το αίμα χιλιάδων στρατιωτών και στοιχειωμένη από τις ψυχές των θυμάτων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ανεμοδαρμένη κορυφή του Βόρα, στέκει αγέρωχη στα σύνορα της Ελλάδας με τα Σκόπια, ανάμεσα στους νομούς Φλωρίνης και Πέλλης. Εκεί, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1916 διεξήχθη μία από τις πιο αιματηρές μάχες μεταξύ Σέρβων και Βουλγάρων στρατιωτών για την κατάληψή της. Έπειτα από σφοδρές συγκρούσεις, με αμέτρητα θύματα και από τις δύο πλευρές, ο σερβικός στρατός, αν και αποδεκατισμένος, με πάνω από τρεις χιλιάδες νεκρούς, ήταν αυτός που τελικά κατέλαβε το στρατηγικό ύψωμα. Το 1920 και μετά το τέλος του πολέμου, συγγενείς των θυμάτων και στρατιώτες που πήραν μέρος στη μάχη του Καϊμακτσαλάν, ανέβηκαν στην κορυφή κι έχτισαν την εκκλησία του Προφήτη Ηλία, αφιερωμένη στη μνήμη των νεκρών συμπατριωτών τους, χρησιμοποιώντας υπολείμματα και υλικά από τη μάχη, αγκαθωτό συρματόπλεγμα και όλμους για κολονάκια.

Μετά από ένα μικρό νοερό ταξίδι στην ιστορία και τις καθιερωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες, η μισή ομάδα πήρε τον δρόμο της επιστροφής και από το χιονοδρομικό κέντρο γύρισε στο Λουτράκι, ενώ δεκαοκτώ άτομα ξεκίνησαν τη διάσχιση του βουνού με τελικό προορισμό τα λουτρά Πόζαρ. Αρχικά, η κατάβαση ήταν εύκολη και ακολουθώντας τα κολονάκια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, προχωρούσαμε στον αυχένα του βουνού, αγναντεύοντας την πεδιάδα της Αριδαίας. Αργά το μεσημέρι, εγκαταλείψαμε το γυμνό σκηνικό και μπήκαμε στο δασωμένο μέρος της πορείας μας, γεμάτο με πεύκα και οξιές, φτάνοντας στη θέση Μπουρίκα( 1680 μ.), απ’ όπου πήρε το όνομά της η κόψη που διασχίζαμε.

Η διαδρομή ήταν δύσκολη και απαιτητική, με συνεχόμενα ανεβοκατεβάσματα σε ένα ατελείωτο «χτένι», μα η συνεχής ενθάρρυνση αλλά και το χιούμορ του αρχηγού της εκδρομής όπλιζαν την ομάδα με κουράγιο και δύναμη να συνεχίσει. Λίγο πριν το σούρουπο, ανταμώσαμε τον δασικό δρόμο και μια πηγή με δροσερό νερό γέμισε τα σχεδόν άδεια μπουκάλια μας και τόνωσε τον οργανισμό μας. Λίγο αργότερα, θα ξεχυθούμε σε έναν απέραντο κερασώνα και με την άδεια ,φυσικά, του ιδιοκτήτη θα γευτούμε τους πεντανόστιμους, τραγανούς καρπούς. Η διαδρομή μας τελειώνει στα λουτρά Πόζαρ , όπου η κούραση της δωδεκάωρης πορείας θα σβήσει μες στα ζεστά, ιαματικά νερά.

Την Κυριακή, το πρόγραμμα είχε δύο εναλλακτικές προτάσεις με κοινό παρονομαστή ….τις υδατοπτώσεις!!!

Μια ομάδα επισκέφτηκε την πανέμορφη πόλη της Έδεσσας με τους θεαματικούς καταρράκτες, το μουσείο νερού, το λαογραφικό μουσείο αλλά και την έκθεση με ερπετά που ενθουσίασε ιδιαίτερα τους μικρούς μας φίλους.

Η άλλη ομάδα ακολουθώντας μια μαγευτική διαδρομή από το Άνω Λουτράκι έφτασε στον εντυπωσιακό καταρράκτη της Κουνουπίτσας και από κει οι πιο τολμηροί μέσα από το ποτάμι και οι υπόλοιποι από ένα πολύ καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι έφτασαν στα Λουτρά Πόζαρ, όπου τους συνάντησε λίγο αργότερα και η πρώτη ομάδα, για να απολαύσουμε όλοι μαζί την ευεργετική και χαλαρωτική δράση των θερμών νερών.

Το βράδυ όλη η ομάδα επισκέφτηκε το γραφικό χωριό Όρμα , όπου τίμησε δεόντως τις τοπικές παραδοσιακές νοστιμιές. Δευτέρα πρωί, κι αφού κάποιοι επισκέφτηκαν για μια ακόμα φορά τα ιαματικά λουτρά, αναχωρήσαμε με προορισμό τη Νάουσα. Για περισσότερο από δύο ώρες περιηγηθήκαμε σε έναν μικρό επίγειο παράδεισο, το πάρκο του Αγίου Νικολάου, εξαιρετικό παράδειγμα αντίστασης στην οικολογική υποβάθμιση. Εξήντα στρέμματα πανέμορφης γης παίρνουν ζωή από τις πηγές του πολύτιμου, ιστορικού ποταμού της Αράπιτσας, με τη μεγαλοπρέπεια του μοναδικού στην Ελλάδα υπεραιωνόβιου άλσους πλατάνων να κυριαρχεί σε ένα πλούσιο οικοσύστημα μοναδικής συμφωνίας ήχων και χρωμάτων.

Αργά το απόγευμα , πήραμε τον δρόμο της επιστροφής με ένα φωτεινό χαμόγελο απόλυτης ευχαρίστησης ζωγραφισμένο στα πρόσωπα όλων μας.

Ναι…τα περάσαμε όμορφα και σ’ αυτήν την εκδρομή του Ε.Ο.Σ. Αγρινίου!!!

Φωτογραφία άρθρου: Ράνια Κατσιγιάννη

Φωτογραφίες από την εκδρομή: Μαρίνα Κατσιπάνου

View the embedded image gallery online at:
http://eosagriniou.gr/anabaseis/anav-2014#sigProGalleria9a6d80d49c

Go to top